Speciaal voor De Vleeshal bouwt Felix Schramm een reusachtige installatie, waarin het lijkt alsof hij een stuk uit een ander gebouw heeft gescheurd en dit als een prothese in de bestaande architectuur implanteert.
. . .
Speciaal voor De Vleeshal bouwt Felix Schramm een reusachtige installatie, waarin het lijkt alsof hij een stuk uit een ander gebouw heeft gescheurd en dit als een prothese in de bestaande architectuur implanteert.
. . .
Martine Stig (Nijmegen, 1972) neemt vaak foto’s van mensen en straattaferelen, maar tegelijk zet ze de fotografie zelf te kijk. Dat is te zien in de serie D.P.R.K. die zij fotografeerde in Noord-Korea. Daar waar de Noord-Koreaanse overheid foto’s probeert te controleren, weet Stig haar blik net op iets anders te richten. Bijvoorbeeld op hoe een groepsportret wordt geregisseerd met een belangrijk monument als achtergrond.
Ook de serie MEN, gemaakt in Bolivia, toont straattaferelen. In La Paz fotografeerde zij passerende mannen die hun ogen afschermen tegen het felle zonlicht.
. . .
SUPERFLEX is een kunstenaarscollectief uit Kopenhagen, bestaande uit Bjørnstjerne Reuter Christiansen (1969), Jakob Fenger (1968) en Rasmus Nielsen (1969). Hun werk kenmerkt zich door sterke maatschappelijke betrokkenheid, politiek bewustzijn, maar ook door ironie en een flinke dosis humor. Veel van hun werk geeft een vlijmscherp commentaar op de huidige samenleving.
Deze tentoonstelling is een coproductie van het Zeeuws Museum en De Vleeshal en is samengesteld door Christie Arends (hoofd tentoonstellingen en collecties Zeeuws Museum).
. . .
De Vleeshal is een plek bij uistek om FUNK STADEN – dat tijdens Documenta XII in Kassel te zien was als videodrieluik – voor de eerste keer te tonen als fascinerende achthoekige installatie die de toeschouwers uitdaagt om hun vooroordelen over en afstand tot de ander te heroverwegen.
Voor FUNK STADEN hebben Dias & Riedweg samengewerkt met funkdansers uit favela’s in Rio de Janeiro om via dit werk een verbinding tot stand te brengen tussen Funk Carioca (Portugees voor ‘Funk uit Rio de Janeiro’) en het in 1557 verschenen boek ‘Waerachtige Historie en beschrijvinge eens Landts in America gheleghen, wiens inwoonders Wilt, Naect, seer godtloos ende wreede Menscheneeters zijn’ van Hans Staden (1527-1578).
. . .
Jeffrey Vallance onderzoekt wonderlijke fenomenen, paranormale gebeurtenissen en de soms bizarre relatie tussen religie, politiek en populaire cultuur. In zijn tekeningen, performances, teksten en relikwieën maakt hij geen onderscheid tussen de kunst en het leven zelf. Met speels gemak vermengt hij (niet-) westerse en kerkelijke mythologieën met zijn eigen leven en belangrijke gebeurtenissen uit de wereldgeschiedenis. Reliquary Chapel is de eerste solopresentatie van Jeffrey Vallance (1955 Torrance, Californië, Amerika) in Nederland.
. . .
Gelijktijdig met de presentatie van Ryoji Ikeda’s data.tron in De Vleeshal, loopt in de Kabinetten van De Vleeshal een expositie van werk van drie geestverwanten: Thomas Köner, Jürgen Reble en Jan-Peter E.R. Sonntag. Net als Ikeda dompelen deze kunstenaars hun toeschouwers onder in een totaalbeleving van beeld, geluid en tijd. Kenmerkend hierbij is de buitengewoon minimalistische benadering van de makers, wat afwisselend leidt tot een sterk hypnotiserende, hallucinante of contemplatieve ervaring. De tentoonstelling is samengesteld door gastconservator Lucas van der Velden. Van der Velden (1976, Eindhoven) is als kunstenaar actief in het collectief Telcosystems en is directeur van het Sonic Acts festival in Amsterdam. In 2001 exposeerde hij in De Kabinetten van De Vleeshal, onder de naam 0010.
. . .
Ryoji Ikeda (Giifu, Japan, 1966) woont en werkt in New York en Parijs. Hij is een van Japans meest toonaangevende componisten van elektronische muziek. Zijn geluidskunst focust op de minutieuze details van het ultrasonische en frequenties en op de essentie van geluid zelf. Ryoji Ikeda`s werk verkent de fysieke eigenschappen van geluid. Zijn veelzijdige research uit zich onder andere in samenwerking met beeldend kunstenaars, choreografen en architecten.
. . .
Nanda Runge (Naarden, 1970) schildert verstilde momenten uit het alledaagse leven alsof het herinneringen betreft. Een ander terugkerend element is haar fascinatie voor architectonische volumes, variërend van eenvoudige tenten, tot enorme hotelcomplexen.
. . .
Voor zijn eerste grote solotentoonstelling in Nederland heeft de Argentijnse architect en beeldend kunstenaar Tomas Saraceno (1973) een reusachtig schaalmodel gerealiseerd van zijn futuristische samenleving Airport City. Dit schaalmodel, dat Saraceno speciaal voor De Vleeshal creëerde, is opgebouwd uit circa 100 transparante ballonnen van 1,7 meter doorsnee. In een complex van netten geknoopt vormen de ballonnen een immens grote wolkachtige formatie. Met deze zwevende metropool, die zich in een symbiotische relatie met de almaar veranderende luchten steeds weer transformeert, presenteert Saraceno een alternatief voor onze huidige – in de zwaartekracht gevangen – visie op samenleven.
. . .
Speciaal voor De Kabinetten realiseerde Korstanje een reeks ‘dierlijke’ sculpturen: een mythisch beest verrijzend uit golvend zand; een immens insectachtig wezen met de grillige vormen van een boomstronk.
. . .
De Vleeshal opende 2007 met de eerste solo-expositie van de Japanse kunstenaar Hisham Bharoocha (Niigata, 1978). Voor deze tentoonstelling maakte Bharoocha onder meer een grote installatie bestaande uit bergen, bomen en water waarin (onder andere) schilderijen, collages en foto’s waren verwerkt. Een kunstmatige, surrealistische omgeving – en tegelijk een sereen landschap: een plek die bezoekers uitnodigde zich neer te vlijen en uit te rusten, alsof ze een lange reis achter de rug hadden.
. . .
Julia Münstermann exposeert in De Kabinetten van De Vleeshal een serie schilderijen van desolate, nachtelijke stadslandschappen.
. . .
Voor De Vleeshal: Counter composition (contra compositie) heeft Germaine Kruip een los zwevend plafond van 17 × 6,5 meter in de Gotische ruimte van De Vleeshal gehangen. Dit plafond is opgebouwd uit stroken, met op regelmatige afstand ruimtes ertussen. Gecombineerd met een krachtige lamp die zich langzaam draaiend boven het plafond beweegt, ontstaat een wonderlijk spel van veranderlijke licht- en schaduwpartijen. Germaine Kruip bootst als het ware versneld het invallende zonlicht na, zoals dat zich in de loop van de dag onvoorspelbaar door de ruimte verplaatst.
. . .
Dylan Graham
Dylan Graham (Otautahi, 1972) groeide op in Nieuw Zeeland en is gefascineerd door de gevolgen van het kolonialisme en de nog altijd actuele problematiek van immigratie en gedwongen migratie. De basis van zijn werk ligt in het tekenen. De laatste jaren heeft hij zich echter vooral geconcentreerd op traditionele papierknipkunst en grote ruimtelijke installaties.
Pier Stockholm
In de jaren ’80 televisieserie Manimal transformeerde een politieagent in gevaarlijke situaties tot een dier.
Manimal redde het meisje en versloeg de slechteriken. Nu is Manimal de titel van een project van Pier Stockholm (Lima, 1977), een jonge Peruaanse kunstenaar die woont en werkt in Lima (Peru) en Sao Paolo (Brazilië).
. . .
In De Kabinetten van De Vleeshal exposeert Annemiek de Beer verstilde impressies van de natuur: bloemen, bomen, planten en waterpartijen.
. . .
De Vleeshal in Middelburg presenteert de eerste grote solotentoonstelling van de Schotse kunstenaar Toby Paterson in Nederland.
Toby Paterson is gefascineerd door modernistische architectuur; in zijn werk analyseert hij (gedeeltes van) gebouwen met een uitgesproken moder-nistische stijl. In De Vleeshal heeft Paterson een parcours uitgezet met een modulair systeem van losstaande open wanden, opgebouwd uit lichte, witte balken. Deze constructies dienen als dragers voor schilderijen, tekeningen en maquettes en voor grote panelen in frisse kleuren. De aan het modernisme ontleende kleuren en beeldtaal in het werk van Paterson vormen een bijzonder contrast met de uitgesproken gotische architectuur van De Vleeshal. In De Kabinetten van De Vleeshal heeft Paterson een wandschildering gemaakt, die zich laat lezen als een geabstraheerde, driedimensionale plattegrond van een gebouw.
. . .
Uit al het werk van M.R. van der Graaff (Rotterdam, 1967; woont en werkt in Middelburg) spreekt een grote fascinatie voor taal. Hij verwondert zich over het feit dat abstracte, op zichzelf betekenisloze tekens, zoals punten, lijnen en letters, in een bepaalde samenhang betekenis krijgen; het vermogen blijken te bezitten om te verwijzen naar de wereld die we ervaren. Op verschillende manieren en in diverse disciplines onderwerpt hij dat vermogen aan een onderzoek.
. . .
In De Vleeshal in Middelburg begon vanaf 21 januari Entree, een bijzonder dans-project. Bezoekers hadden de mogelijk-heid om de imposante Gotische ruimte van De Vleeshal als danser te ervaren. Choreografe Krisztina de Châtel heeft speciaal voor bezoekers van De Vleeshal een choreografie gemaakt. De bewegingen waren eenvoudig: ervaring met dansen, lenig zijn of een goede conditie hebben, was niet nodig.
Gedurende Entree waren voortdurend mensen bezig de choreografie uit te voeren. Het publiek kon zich bij hen aansluiten en kreeg hulp bij het aanleren van de bewegingen.
. . .
Dat de natuur zijn eigen weg gaat, ondanks verwoedde pogingen van de mens om haar onder controle te brengen en te houden,is een van de grootste fascinaties van de Braziliaanse kunstenares Chiara Banfi (Sao Paolo, 1979). In haar muurtekeningen laat zij organische vormen – die nog het meeste doen denken aan tropische slingerplanten – de bestaande architectuur over-woekeren. Het resultaat is een nieuwe kijk op architectuur en een droom-achtige, bijna magisch-realistische beleving van de ruimte.
. . .
Nederland is zoekende. Van een gedeeld idee over een gezamenlijke toekomst is al lang geen sprake meer. De invloed van globalisering, van andere culturen en religies en een reeks van aanslagen, doet verlangen naar symbolen die uitdrukking geven aan wat ons bindt. Tot op heden beperkte de discussie hierover zich hoofdzakelijk tot politieke en religieuze kringen. Hoog tijd dat ook het culturele veld zich uitspreekt. De kunsten hebben van nature een bijzonder talent om gemis en verlangen zichtbaar te maken. Maar zijn zij ook in staat de leegte op te vullen? Vraagt deze tijd om het overwinnen van onze weerzin tegen symbolen? Kan de kunst symbolen ont-wikkelen die uitdrukking geven aan gedeelde waarden? En welke waarden zijn dat dan? Is de kunst vandaag in staat een nieuw toekomstbeeld te formuleren?
Deze vragen staan centraal in de publicatie, de tentoonstelling en het publieke gesprek die samen de titel Nieuwe Symbolen voor Nederland dragen.
. . .
Tijdens de zomer van 2005 presenteerde De Vleeshal een selectie van werken uit de collectie van het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA). Deze presentatie markeert het begin van een langlopend bruikleen van de collectie van De Vleeshal aan het M HKA. Centraal in de tentoonstelling stond het werk Uffizi Porte van Michelangelo Pistoletto en c a l c (een kunstenaars-collectief uit Sevilla) in De Vleeshal zelf.
. . .
Bianca Runge (1967, woont en werkt in Veere) presenteerde in De Kabinetten van De Vleeshal een nieuwe serie drukwerk-collages.
. . .
PAN SONIC (Mika Vainio en Ilpo Vaisanen) geldt als een van de belangrijkste pioniers in de hedendaagse elektronische muziek. Kenmerkend voor de instrumentale muziek van het Finse duo is het indrukwekkend brede spectrum aan sferen die deze oproept. De vaak minimale composities, gemaakt met hoofdzakelijk analoge en veelal zelf gemaakte klank-generatoren, variëren van schitterende, bezwerende, heldere ambient stukken, tot genadeloze en soms bijna ondraaglijke sonische aanslagen.
. . .
Speciaal voor De Kabinetten van De Vleeshal heeft het kunstenaarscollectief Antistrot een wandschildering gemaakt, direct op de muren van De Kabinetten. Deze wandschildering is – net als het andere werk van Antistrot – tot stand gekomen in gezamenlijke sessies, waarbij de ene kunstenaar onmiddellijk reageert op de andere.
. . .
Als eerste tentoonstelling van 2005 presenteerde De Vleeshal het subtiele en gelaagde visuele commentaar op onze moderne leefwereld van kunstenaars Alexandra Ranner en Cameron Rudd.
Hun realistische beelden zijn als het ware reflecties op de alledaagse werkelijkheid: reflecties die zowel verlangens als leegte weerspiegelen – en die typerend zijn voor onze tijd.
. . .
De Vleeshal, Markt, Middelburg NL |
De Kabinetten van de Vleeshal, Zusterstraat 7, 4331 KG Middelburg NL
Dinsdag t/m zondag, 13 - 17 uur | t +31 (0)118 652200 | f +31 (0)118 652209 | e office at vleeshal.nl | tags | rss | nieuwsbrief